Sawaki Kodo (1880-1966)

In de figuur van Fueka Sunum Osho ontmoette hij later een andere meester. Deze leerde hem de juiste methode: niet zoeken naar satori (verlichting) of naar iets anders. Gewoonweg gaan zitten in zazen. Deze meester-leerling relatie werd onderbroken door de Russisch-Japanse oorlog waaraan hij moest deelnemen en zwaar gewond raakte. In de daarop volgende jaren studeerde hij filosofie; bekleedde hij diverse functies in verschillende tempels en in 1935 werd hij zazen-instructeur aan de universiteit van Komasawa. Daarna werd hij godo (overste) van de tempel van “Sojiji”. In 1936 werd Yasuo Deshimaru zijn discipel.
Na de 2e wereldoorlog werd hij bekend in heel Japan door het organiseren van sesshins (zen-retraites) en zomerkampen op diverse plaatsen. Hij onderwees zowel aan leken als aan monniken, gaf conferenties in universiteiten alsook in gevangenissen. Nam deel aan de stichting van talrijke dojo’s.
Men noemde hem “Kodo zonder verblijfplaats” omdat hij weigerde om zich in één tempel te vestigen en steeds alleen reisde. Hij was dé vernieuwer van Zen in Japan in de 20ste eeuw. Zoals Bodhidarma en Dogen, concentreerde hij zich uitsluitend op het beoefenen en onderwijzen van zazen. Meester Taisen Deshimaru kreeg, na 30 jaar zijn leerling geweest te zijn, van hem de “overdracht” en het is deze Zen die wij thans beoefenen.
Wat was eigenlijk het onderricht van Boeddha ?
Dat ieder van ons, zichzelf moet leren kennen, zichzelf moet doorgronden.
Dat iedereen moet ontdekken wat hij hier en nu – in dit ogenblik- werkelijk te doen heeft.
Kodo Sawaki

